Al gedurende de tiende eeuw, in de tijd van prins-bisschop Notger, was le “Champ des Maures” het Morenveld in Seraing, eigendom van het prinsbisdom Luik. Het bestond uit bossen, uitgestrekte weiden en velden, moerassen, groeven...

Op een plaat, in de abdij van Cîteaux, wordt de stichtingsdatum van verschillende cisterciënzerabdijen vermeld. Deze van de abdij van Val Saint-Lambert verwijst naar 1187.

In het begin van de dertiende eeuw verlaten broeders, leerlingen van Heilige Bernardus, de Abdij Van Rosière, om zich in Seraing te vestigen. Prins-bisschop Hughes de Pierrepont schenkt hen 120 ha grond en bossen. Uit dank en als aandenken aan de patroonheilige van Luik gaan ze het Morenveld omdopen in Val Saint-Lambert, de vallei van de Heilige Lambertus.

De monniken zijn gedreven bouwers. Ze draineren de grond, kanaliseren de beken, graven vijvers uit en leggen de moerassen droog. Bovendien bevat de bodem steenkool waarvan net de talrijke eigenschappen zijn ontdekt. De bloeiende uitbating van de kolenmijnen en de gulle giften die de Cisterciënzers ontvangen, zorgen ervoor dat snel een kerk en kloostergebouwen kunnen worden opgetrokken. De toegepaste bouwstijl is de gotiek. De gebouwen liggen rond een rechthoekige kloostergang met binnentuin. De kerk wordt aan één zijde van die kloostergang opgericht met het koor naar het oosten gekeerd.